Jak na fali

Słodycz pocieszenia i chwile radości
Niebawem pojawią się też przeciwności

Dlaczego tak trudno zatrzymać słodkości
Czemu się pojawia znów czas niepewności

Jak korek na morzu na fali się wznoszę
Za chwilę w głębinie o ratunek proszę

Właśnie wszystkie nasze upadki wzloty
Są nam przypisane - to nasz środek złoty

Roman Krajewski

Pragnienie

Boże, Ty spełniasz marzenia
a ja myślę i nie wiem już sam
o co wpierw Ojcze Cię prosić ?
Tak wiele pragnień dla siebie mam

Chyba to jedno wybiorę
i będę nim tylko żył
wszystko się wtedy ułoży
ja pragnę byś zawsze przy mnie był

Roman Krajewski

Naucz mnie

Naucz mnie Panie nie gubić szczęścia
pokaż mi Boże choć drobny znak
żebym nie musiał Cię zawsze szukać
bym nie był - jak bez skrzydeł ptak

Naucz mnie Panie nie gubić ścieżek
wyciągaj rękę, gdy czas jest zły
spraw, aby ciemność się rozjaśniła
bo tam gdzie światłość - tam będziesz Ty

Roman Krajewski

Szepnij !

Boże szepnij choć dwa słówka
bo tak trudno jest mi już
jestem jak mała żaglówka
na tym morzu pełnym burz

Szepnij o Boże cichutko
tak cicho, jak spada liść
będę już wtedy prościutko
po tej drodze życia iść

Roman Krajewski

Telefon

Ten telefon co mam w sercu
już od dawna przestał dzwonić
Ojcze, czy mnie opuściłeś ?
Jak mam się od złego bronić ?

Panie Boże znasz mój numer
wybierz proszę jednym gestem
pragnę szept Twój słyszeć ciepły
- jestem synu, zawsze jestem

Roman Krajewski

Scenariusz

Odłóż kartkę, pióro
Porzuć wizje, plany
Twój scenariusz jest już
Dawno napisany

Na ekranie życia
Nie fantazje, baśnie
Wyświetli się tylko
Ten jeden, ten właśnie

Filmu tego będziesz bohaterem
Będziesz także jego reżyserem

Ale ten scenariusz
Musisz tak zostawić
Bo tylko autor - Bóg
Może go poprawić

Roman Krajewski

Cienka nić

Jak bezpiecznie, błogo Panie Boże z Tobą być
Czuć Twe ciepło w sercu - mieć kontaktu nić

Życie co nam dałeś z Tobą słodko, miło nieść
Każdy ból i kłopot bardzo łatwo znieść

Ale czemu Panie jest tak słaba nasza nić
Bardzo łatwo pęka i tak trudno żyć

To ja ją wciąż zrywam, Panie proszę wybacz mi
Znowu płaczę, cierpię, znów mi serce drży

Jak ciężko, jak trudno w pojedynkę drogą brnąć
Jak bez Ciebie mogę, to co dajesz wziąć

Jak ciemno, jak strasznie, w którą stronę wybrać się
W samotności nie wiem - Panie nie ma Cię

Niezrywalnej nici pragnę Panie już od dziś
Bym nie musiał w życiu po omacku iść

Roman Krajewski

Droga

Są drogi utkane różami
I puste co wiodą w nieznane
Są takie co pną się pod górę
Sprawdzone i mało poznane

Szlak, trasa i przyszłość zamglona
Przez życie wędrówka człowieka
Gdzie kompas, drogowskaz, gdzie mapa
Co spotkam - nie widać z daleka

Te drogi utkane różami
Róż kolce te, kłują natrętnie
Zaś strome, skaliste, pod górę
Na nie się wchodzi niechętnie

Czas drogę i życie odmierza
Co robić, co myśleć, co sądzić
Jest tyle pułapek, zakrętów
Co wybrać by w życiu nie zbłądzić

Bo życie to droga nieznana
Boże błagam i proszę już dziś
Bo trafić bezbłędnie ja pragnę
Wskaż tę drogę, po której mam iść

Roman Krajewski

Uchyl drzwi

Każdy z nas w rękach swoich swój los niesie
Każdy z nas pragnie mieć szczęśliwe dni
Wszyscy próbują swój świat tak zbudować
Tak jak wymarzą, tak jak im się śni

Lecz życie dla nas lekcją jest prawdziwą
I z takich marzeń nieraz srogo drwi
Bezsilność smutna, bez pomocy znikąd
Zbolałe serce w piersiach naszych drży

Pomoc jest blisko i z ufnością czeka
Choć w wielu sercach są zamknięte drzwi
Ale wystarczy lekko je uchylić
I szepnąć cicho: Boże pomóż mi...

Roman Krajewski

Kochaj już teraz

Kochaj już teraz to wszystko co masz
Bo jutro może zakończyć się czas

Kochaj to wszystko co Pan Bóg ci dał
Później nie zdołasz, choć bardzo byś chciał

Za niekochanie srogo zapłacisz
Zrozumiesz - kiedy to coś utracisz

Pokochasz wtedy to słodko, czule
Ale niestety - ze łzami, z bólem

Roman Krajewski

Wzloty i upadki

Każdy ma w życiu wzloty i upadki
Są chwile miłe, są łez pełne dnie
Ty wciąż Matko jesteś i Ty nas pocieszasz
Nieraz już z kolan podnosiłaś mnie

Dziś mnie wyrwałaś z utrapień złośliwych
Serce znów śpiewa, tańczy słodko czas
Ale nie odchodź, trzymaj mnie za rękę
Bo wiem, że upadnę znów nie jeden raz

Roman Krajewski

Matka

Są noce co nie chcą się skończyć
Jest trwoga, lęk i serce co drży

Tylko Ty Matko wiesz, że musisz
Przyjść i przytulić, odgonić złe sny

Jest dusza, jest serce zranione
Ból - coś zgasło a świecą się łzy

Cierpienie i oczy osuszyć
To tylko Matko potrafisz Ty

Roman Krajewski