- to -
by życie mieć jak miód
A czas wciąż ucieka, a ja ciągle czekam
Wciąż czekam, aż zdarzy się cud
Pragnień też wiele
- mam -
i niedosytu głód
Bo czas wciąż ucieka, a ja ciągle czekam
Wciąż czekam, aż zdarzy się cud
Już dość tego
- bo to -
beznadziejności chłód
Czy warto zwlekać i tak na próżno czekać
Wciąż czekać, aż zdarzy się cud
Lecz Bóg wie co chcę
- ja -
i próżny jest mój trud
Bo co dostać miałem, już chyba dostałem
Teraz już nie czekam na cud
Roman Krajewski
